Jaws Setinde Asıl Düşman Köpekbalığı Değildi: Güneş Herkesi Isırdı

"Denizin ortasında saatlerce yanan bir oyuncu için asıl düşman güneşti." Jaws (1975) setinde en büyük sorunlardan biri, mekanik köpekbalığının bozulmasının yanı sıra denizde saatlerce güneş altında çalışmaktı.

"Denizin ortasında saatlerce yanan bir oyuncu için mekanik köpekbalığından çok, güneş asıl düşmandı." Bu çarpıcı söz, sinema tarihinin en efsanevi filmlerinden birinin perde arkasında yaşanan müthiş zorluğu özetliyor. Hangi film mi? Tabii ki Steven Spielberg’in 1975 yapımı Jaws’ı. Bu filmin çekim sürecinde setin en büyük baş belası, sık sık bozulan o meşhur mekanik köpekbalığının yanı sıra, açık denizde saatlerce süren amansız güneşti.

Ekip, çekimlerin büyük bölümünü gerçek okyanusun ortasında, gölgesiz ve korunaksız bir teknede geçirdi. Su yüzeyinin güneş ışığını bir ayna gibi geri yansıtması, oyuncuların ve teknik ekibin maruz kaldığı ultraviyole dozunu kat kat artırdı. Yani perdede köpekbalığı herkesi korkuttu, ama sette asıl "ısıran" o kesintisiz güneş oldu. Deniz üzerindeki yansıyan radyasyon, karada geçirilen aynı sürenin çok üzerinde bir cilt yükü demektir.

Bu hikâye, su kenarında geçirdiğimiz keyifli saatlerin cildimiz için gizli bir sınav olduğunu hatırlatıyor. Kumdan ve sudan yansıyan UV ışınları korumasız bir cildi hızla yıpratır. İşte bu yüzden denize, havuza ya da tekneye çıkarken mineral filtre kalkanınızı yanınızdan ayırmamak, bir Hollywood setinden çıkan en pratik hayat dersidir.